ฝากคำ

รินวลี มาลัยคำ

 

ตัวฉัน ตะวัน ลมหนาว

 

ไกลออกไป

คือแนวทิวเขายาว

ทุกวันฉันจะนั่งดูอาทิตย์ขึ้น

ยืนอาบไออุ่นของแสงแรกแห่งวัน

ลมหนาวพัดมารินๆ

ต้องผิวกายแล้วจากไป

ครั้งแล้วครั้งเล่าที่ผ่านไป

ไม่ไยดีต่อสิ่งใด

ไปตามวิถีของมัน

เช้านี้ผ่านมาแล้วจากไป

[เปิดประเด็น] [เล่าสู่กันฟัง] [ฝากคำ] [มุมหนังสือ] [บทความจร] [คมความคิด] [ขอเชิญร่วมทำบุญกับโครงการ “มอบหนังสือดีสู่ห้องสมุด”]
จำนวนผู้เข้าชม 001857